Monday, 25 September 2017
دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶
 

نمايش عمومی گنجينه موزه هنرهای معاصر تهران / لادن پارسی

موزه هنرهای معاصر تهران در اقدامی بی سابقه برای نخستين بار در تاريخ اين موزه، مجموعه آثار گنجينه خود را به نمايش گذاشته است.
اين مجموعه بی نظير شامل ۱۷۰ اثر نقاشی، ۱۵ تنديس و ۵ اثر مفهومی است. سه اثر به دليل داشتن تصاويری که مغاير با اخلاق رسمی جمهوری اسلامی خوانده شده، به نمايش گذاشته نشده است.


اين آثارعبارتند از: لت ميانی از تابلوی دو پيکر با ملازم اثر فرانسيس بيکن، تابلوی گابريل اثر ژان رنوار و تابلوی دوران طلايی اثر آندره دورن.

در ميان نقاشی های اين نمايشگاه ديدنی آثاری از هنرمندان بزرگ و نامداری چون کلود مونه، پل گوگن، کاميل پيسارو، هنری دو تولوز لوترک، ادگار دگا، ادوارد ويار، ونسان ون گوگ، هنری ماتيس، مارک شاگال، پابلو پيکاسو، ژرژ براک، خوان ميرو، سالوادور دالی، ماکس ارنست، واسيلی کاندينسکی، جکسون پولاک، مارک روتکو، فريتز وينتر، فرانسيس بيکن، برنارد کوهن، اندی وارهول و چند هنرمند ديگر ديده می شود.

مجسمه های زيبايی از پيکاسو، هنری مور، آلبرتو جاکومتی، ماکس بيل، رنه ماگريت، الکساندر کالدر، مان ری، ماکس ارنست، مارينو مارينی، امبرتو بوچينی و ژرژ براک بيننده را مسحور می کند.

آثاری از امپرسيونيست ها تا مينی ماليست ها در زير يک سقف

نمايش گنجينه با آثار امپرسيونيست ها و اکسپرسيونيست ها آغاز می شود و با نمايش آثاری از دوران اوج مينی ماليسم به پايان می رسد.

در گنجينه موزه هنرهای معاصر تهران از اصلی ترين و مهم ترين مکاتب و سبک های قرن بيستم و از نامدارترين هنرمندان اين سبک و مکتب ها آثار برجسته ای وجود دارد.

از امپرسيونيست ها آثاری از پيسارو، ادوراد ويار، کلود مونه، از کوبيست ها آثاری از فرنان لژه، براک، پيکاسو، از اکسپرسيونيست های انتزاعی آثاری از رابرت مادرول، مارک روتکو، جکسون پولاک، آدولف گويليب، ويلم دکونينک از هنرمندان پاپ آثاری از رابرت راشنبرگ، جاسپر جونز، روی ليشتن استاين، اندی وارهول، کلاوس اولدنبورگ، از هنرمندان انتزاعی نگار ( Post-paintery Abstraction ) آثاری از موريس لوئيس، رابين دنی، فرانک استلا، فرانتز کوپکا، از سبک هنر آپ اثری از ويکتور وازارلی و از مينی ماليست ها آثاری از اد رينهارد، اگنس مارتين و از مينی ماليسم سه بعدی حجم هايی از سول لوويت، رابرت موريس و دانلد جاد در گنجينه کوزه هنرهای معاصر وجود دارد.

ادوراد لوسی اسميت مورخ و منتقد هنر معاصر جهان در گفتگويی با روزنامه اينترنتی "آرت ديلی" گنجينه موزه هنرهای معاصر را تصويری جامع از طلوع امپرسيونيسم تا پيروزی مينی ماليسم و رويداد مهم پيشرفت و توسعه هنر نقاشی و مجسمه سازی غرب و مهم ترين مجموعه هنری دوره ۱۸۷۰ تا ۱۹۸۰ در خارج از اروپا و آمريکای شمالی دانسته است.

بخش اعظم اين مجموعه عظيم و گرانقدر از هنرهای معاصر و مدرن سال ها در انبارهای موزه محبوس بوده و بعضی از آنها در موارد استثنايی به نمايش گذاشته شده، اما اين نخستين بار در تاريخ تاسيس موزه هنرهای معاصر است که مجموعه گنجينه به نمايش عمومی درآمده است.

نمايشگاه با عکس های محمد رضا جوادی از مجموعه مجسمه های گنجينه آغاز می شود. جوادی در اين عکس ها که برای گرفتن آنها حدود يک سال کار کرده، با کمک نورپردازی زيبا در بعضی از عکس ها و با استفاده از عناصر و نور طبيعی به واکاوی جلوه های گوناگون و پنهان مجسمه پرداخته و گاه با توجه به جزيياتی خاص در مجسمه ها جنبه های انسانی و اروتيک و نمادين بعضی از آنها را وانموده است.

در ميان مجسمه ها چند مجسمه جزو آثاری هستند که در محوطه بيرونی و حياط موزه نصب اند و به طور دايم می توانند در معرض ديد باشند، اما اوقات درهای ورودی به حياط قفل است.

مجسمه های پيکر لميده دو تکه و سه تکه از هنری مور، جدی ( نماد دی ماه ) از ماکس ارنست، گلابی خالدار اثر الکساندر کالدر، در ستايش پابلو نرودا از ادوارد چيليدا، دو مجسمه از آلبرتو جاکومتی به نام مرد در حال قدم زدن ( اين دو مجسمه برنده اول بينال سوييس است )، درمانگر اثر رنه ماگريت، اسب و سوارکار اثر مارينو مارينی و مجسمه ای از ماکس بيل در حياط های موزه قرار داده شده اند.

اما در ميان مجسمه های به نمايش درآمده در گالری های موزه هنرهای معاصر دو اثر بيش از همه توجه بازديد کنندگان را جلب می کند: مجسمه جنون ماه اثر ماکس ارنست و مجسمه مشهور پابلو پيکاسو به نام ميمون و بچه ميمون.

اکثر بازديد کنندگان دقايقی محو تماشای جنون ماه و زيبايی آن می شوند و بسياری از آنها با کشف اين نکته که پيکاسو سر مجسمه ميمون را با استفاده از يک ماشين اسباب بازی ساخته، بيشتر به تماشا می ايستند.

متاسفانه در چنين نمايشگاه مهمی راهنمای تمام وقت با آشنايی دقيق به تاريخچه آثار حضور ندارد.

نمايش گنجينه و خداحافظی سرپرست موزه

علیرضا سميع آذر پيش از ترک سمت مسئول هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر در اقدامی بی سابقه درهای گنجينه را به روی علاقه مندان و دوستداران هنرهای معاصر گشود.

سميع آذر در مدت هفت سال سرپرستی موزه، علاوه بر نمايش آثار هنرمندان معاصر ايران، درهای موزه را به روی آثار هنری هنرمندان خارجی گشود، نمايشگاه های به ياد ماندنی چون باغ ايرانی، نمايش مجموعه نگارگری ايران و... برگزار کرد و امکان حضورآثار ده ها هنرمند برجسته ايران را در نمايشگاه های معتبر جهانی فراهم آورد.

ساخت موزه هنرهای معاصر ايران به دستور فرح پهلوی، ملکه سابق ايران در ۱۳۴۹ آغاز شد و يک سال پيش از فروپاشی حکومت پهلوی در سال ۱۳۵۶ به اتمام رسيد و افتتاح شد.

مجموعه آثار موجود در موزه که شامل آثاری از دهه ۱۸۷۰ تا اواخر دهه ۱۹۸۰ ميلادی است به دستور او خريداری شد. بخشی از اين آثار توسط آيدين آغداشلو برای خريد برگزيده شده است.

همزمان با افتتاح نمايش گنجينه، موزه هنرهای معاصر عکس هايی از اين مجموعه را در کتابی منتشر کرده است.

نمايش گنجينه موزه هنرهای معاصر تا پايان مهرماه ادامه خواهد داشت.